درطلب کوش ومده دامن امیدزدست

مولانا و بسیاری دیگر از عرفا توصیه می کنند علیرغم دشواری ها، عارف

هیچگاه نباید در راه تحصیل عشق مأیوس و ناامید شود، بلکه باید بداند لطف

خداوندی چنان است که با وجود گناهان، او راپاک، مصفا و مطهر نمــوده و

به جایگاهی که فراخور استحقاق و شایستگی اوست خواهد رساند.

 

واستاداقبال لاهوری به زیبایی راه عشق را چنین ترسیم می کند:

می شود پرده چـــــشم پـرکاهی گاهی

دیده ام هر دو جهان را بـنگاهی گاهی

وادی عشق بس دور و دراز است ولی

طی شود جاده صد ساله بــه آهی گاهی

در طلب کوش و مده دامن امـید زدست

دولتی هست که یابــی سرراهــی گاهی

/ 7 نظر / 9 بازدید
جلال شاکری

[گل][گل][گل]

یک جرعه ملکوت

سلام . دوست عزیز . با شما در پردیس آشنا شدم و با نظرات و آرای شما موافقم و شخصیت شما را تحصین می کنم . وبلاگ خوبی دارید و شعر زیبایی رو هم از مرحوم اقبال نقل فرمودید . به امید آشنایی بیشتر در آینده نزدیک.

nasimesaba

برای این عشق الهی تفالی به حافظ زدم این شعر اومد دلم جز مهر مهرویان طریقی بر نمی گیرد به هر در می دهم پندش ولیکن در نمی گیرد خدا را ای نصیحت گو حدیث ساغر و می گو که نقشی در خیال ما از این خوشتر نمی گیرد چه خوش صید دلم کردی بنازم نقش مستت را که کس مرغان وحشی را از این خوشتر نمی گیرد سخن در احتیاج ما و استغنای معشوق است چه سود افسونگری ای دل که در دلبر نمی گیرد بدین شعر تر شیرین ز شاهنشه عجب دارم که سرتاپای حافظ را چرا در زر نمی گیرد

شهره

ندانستم که این دریا چه موج خون فشان دارد [دست][دست][دست][گل]

sheida

salam mamnon be webam sar zadid cheghadr ghashang jomlaro tamom kardid khosh bashid

سیمرغ تنهای آشنا

بسیار دلنشین بود[گل][گل][گل][گل]